mantarlar

"levin'in malikanesinde bir kadınla bir erkek, yalnız ve hüzünlü iki insan karşılaşır. birbirlerinden hoşlanırlar ve hayatlarını gizlice birleştirmeyi arzu ederler.bunu birbirlerine söylemek için sadece yalnız kalabilecekleri bir fırsat çıkmasını beklemektedirler.sonunda bir gün, mantar toplamaya çıktıkları bir ormanda buluşurlar.heyecandan konuşamamaktadırlar, o anın geldiğini ve bunun kaçıp gitmesine izin vermemeleri gerektiğini bilmektedirler.uzun bir sessizlikten sonra kadın birden, "iradesinin dışında, elinde olmayarak" mantarlardan söz etmeye başlar. sonra gene sessizlik olur, erkek ilan-ı aşk etmek için sözcükler ararken, aşktan söz etmek yerine, "hiç beklenmedik br itkiyle" o da mantarlardan söz etmeye başlar.dönüş yolunda çaresizce ve umutsuzca, hala mantarlardan
konuşmaktadırlar, çünkü asla, aşktan konuşamayacaklarını bilmektedirler."

[lev tolstoy, "anna karenina"dan]

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder