"bazen, sevginin, sevdiğimizin bize gönül rızasıyla kendini hırpalatmak hakkını bağışlamasından ibaret olduğunu sanıyorum. yeraltı hayallerimde aşkı mücadeleden başka şekilde göz önüne getiremedim. aşkı daima nefretle başlayıp manevi zaferle bitiriyor, sonra dize getirdiğim varlığı ne yapacağımı bilemiyordum."
[dostoyevski, yeraltından notlar, s.141]

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder