umut mu cesaret mi?

milli piyango ve şans oyunları banka soymanın toplum içine çıkabilir hali olsa gerek. bir soyguncunun para uğruna kendi hayatını ve başkalarının hayatını tehlikeye atması yerine, tüm müşterilerin anlaşarak ellerinde olan parayı riske atması gibi bir şey aslında bu. 

parayı kimin alacağının belirlenmesi her tür etkenden bağımsızlaştırılarak sadece şansa bağlanması da herkese aynı derecede paraya sahip olabilme umudunu aşılıyor. hırsın yerini umut, tehlikenin yerini şans alıyor özetle.

olaya şöyle de bakılabilir. bankaya giren maskeli bir kişi, elindeki tüm parayı veznedara uzatarak gün sonunda kasada biriken tüm paranın ona verilmesini istiyor. gün boyu bankaya böyle maskeli kişiler girip veznedara paralarını vererek aynı talepte bulunuyorlar. gün sonunda veznedar kişi sayısı ve verdikleri paranın toplam biriken paraya oranına göre kaç adet yüzü olacağı belirlenmiş bir zar atıp tüm parayı alacak talihli soyguncuyu belirliyor. 

burada şu söylenebilir: veznedar babasının hayrına mı yapıyor bu işi? soyguncu umutlu müşteriye dönüşürken, veznedar da umut tacirine dönüşüyor. kazanan da tabi ki her zaman kasa oluyor.