domuz eti

domuz etinin bu topraklarda yenmemesinin en büyük sebebi mahalle kasabında bulunmamasıdır. içki-domuz eti dengesizliğini ortaya çıkaran da budur aslen. içki aynı derecede haram olsa da bulunabilirliği onu denenebilir/tadılabilir/bireysel-yargıya-varılabilir kılıyor. bu arada içkiye, sigaraya getirilen yasakların da tıpkı domuz eti gibi toplum algısında marjinalleşmeyi sağladığını belirtmek gerek. o yasaklar boşuna değil. şimdiki nesil televizyonda sigara görünce şaşırıyor. 

ha bu saatten sonra mahalle kasabı getirse de insanlarda oluşacak "meydan okuma" algısının yanısıra domuz eti tutmaz çünkü artık kültürel kodlarda "pis" olarak mimlenmiş bir kere. tabi esasen domuz etinin yenmemesine dair her gerekçe ne kadar mantıklı olursa olsun domuz eti bizzat tatbik edilmedikçe farazi kalmaya mahkum. ancak domuz eti denenmek için tadılsa bile artık geçmişin "pis" önyargısı heyula gibi bünyedeki enzimleri kovalayacağandan çoğu kimse için muhtemelen bunun pek faydası olmayacak en nihayetinde.

şimdi kişisel bir örnek vermek gerekirse, domatesi günün her öğününde envai çeşit formda yiyen birisiyim ama gelgelelim menemen içinde pişirilmiş/öldürülmüş domatesleri hayatta ağzıma koyamıyorum. 40 yaşıma gelip de twitter'dan peygamberlik ilan ettiğimde ilk işim menemeni haram kılmak olacak. bu yasaklamanın ardındaki hikmete dair rasyoneliteyi beni sorgusuz rehber kabul edenlere bırakmakta sakınca görmüyorum. yeter ki yemesinler.