fakat nesne sürekliliği, orada olmayan sevgi nesnesinin temsilinin sürdürülmesinden daha fazla şey ifade eder. aynı zamanda "iyi" ve "kötü" nesnenin birleşerek bütünsel bir temsil oluşturması anlamına gelir. bu birleşme, saldırgan ve libidinal dürtülerin birleşmesini sağlar ve saldırganlığın yoğun olduğu durumlarda nesneye duyulan nefreti yumuşatır. libidinal nesne sürekliliğine bakışımız, değişik formüle edilmiş olsa da, en çok hoffer'inkine yakındır (hatta bize göre özdeştir). hoffer, nesne sürekliliğinin, olgun bir nesne ilişkisinin gelişiminde son aşama olarak kabul edilmesi gerektiğini belirtir. nesne sürekliliği saldırgan ve düşmanca dürtülerin akıbetini belirtir. nesne sürekliliği durumunda, sevgi nesnesi artık doyum sağlayamadığı zaman reddedilmez ya da başka bir nesneyle değiştirilmez; bu durumda nesne hala özlenir, sırf o sırada orada olmadığı için doyurucu olmayan bir nesne olarak reddedilmez (ondan nefret edilmez).

[margaret s. mahler, fred pine, anni bergman, "insan yavrusunun psikolojik doğumu", s. 140]