ankara savaşı

"Savaş sabah oldukça geç bir saatte, dokuza doğru başladı ve ak­ ını karanlık basıncaya kadar sürdü. Yeniçeriler iyi dayandılar, özellıkk' de kralları Istvan’ın kom utasındaki Sırplar harikalar yarattılar. Yıklırım göğüs göğüse savaştı. Ama Küçük Asya’da orduya katılm ış Miislüman savaşçılar düşman saflarına geçtiler: zira Tim ur’un İmlikleri arasında eski beyleri bulunuyordu. Anadolulu Türkler kendilerini, daha o zaman bile Avrupah olarak gördükleri Osmanlılardan çok Asyahlara yakın sayıyorlardı. Güneş, ormanlarla kaplı tepelerde yok olduğu sıralarda Osmanh İmparatorluğu artık yenilmiş, padişah 1 utsak düşmüştü. Birkaç ay sonra da umutsuzluk ve çaresizUk içinde Dİdü. Tim ur onu yendiği halde, o kadar da küçümsemiyordu (efsanenin aksine Yıldtrım’ı kafese kapatmamıştır). Yıldınm ’ı büyük hir törenle atalarının mezarlarının bulunduğu Bursa’ya gömdürdü."
[jean-paul roux, türklerin tarihi, s.331]