sanal dost

[ekşi duyuruda arasıra birbirine benzeyen hayattan umutsuzluk duyuruları görüyordum. kendilerini, ve yaşamlarını bu kadar güzel ifade eden yardım çağrıları bir gün internetin derinliklerinde kaybolur diye arşivlerdim. her gün bir tane paylaşmak niyetindeyim.]

aslında ne anlatsam eksik kalacak ama hemen özet geçiyorum.. lütfen düşüncelerinizi yazın. kötü hissediyorum biraz..

internet üzerinden tanışıp kısa sürede sevdiğim, kardeşim gibi gördüğüm bir insanı hayatımdan çıkarttım..
arkadaşlığımızın süresi pek kısa. 3 ay!
velakin o kısa sürede bu insana epey bir değer ve önem yüklemişim..

yalnız.. ara ara yüklediğim değerin abartı olduğunu da biliyorum.. zaten hayatımdan çıkartmanın esas nedeni de bu. bunun anlamı duygusal meyil mi derler, öyle hoşlanma vs gibi bişey değil. bilakis nerdeyse ikizimmişçesine benimsememden kaynaklı.

vs vs. olaylar şöyle gelişti:
dostluğumuz iyi güzel vs derken bu kişi bana yazılarını gönderdi bi ara. yazmayı seven birisi. hemen çoğunu okudum tabi.. beni ilk çarpan lafları 'arkadaşım ya da dostum olduğunu sanan çok kşi var. ama hiç te sandıkları kadar önemsemiyorum onları" veya "hepimiz yalnızlığını paylaştığını sanan adileriz" "..ve beni sakın önemsemeyin, ağzınıza s.çarım, aynen sizin bana yaptığınız gibi.." vs gibi şeylerdi.. tabi bunları cımbızla çıkartmışım gibi olmasın. yazıların geneli derinden olumsuz düşüncelere dairdi hep... sonra biraz dikkat edince (ki malum sanaldan tanıma çabaları) çevresinde çok fazla insan olduğunu farkettim. biraz da sanat sepet olaylarının içindeyiz. olabilir elbet. ama o kişilerden (o önemsenmeyenlerden) biri de benmiyim dedim kendime.. şüpheye düştüm pek güzel.. 3 aycık daha. illaki yüzyüze görüşme kararı almıştık. benim için sayılı dostlardan biri olmasını çok istiyordum..

bu yazılar yüzünden duyduğum şüphe sürekli bazı sözler verip arada yalan söylediğini farketmekle arttı biraz daha. bi süre araya internetsiz dönemler girdi vs. ve ben ondaki 'hissizleşen tarafın' bana tanıdık geldiği bi döneme girdim.. biraz içime kapandım ve kendisine de söyledim bunu. bi süre kendi kabuğuma çekileceğimi ama her zaman için dostu olduğumu, ne zaman isterse arayabileceğini vs söyledim.. bi süre de öyle koptuk filan derken nihayet istanbula yolum düştü.. önceden buluşma kararı almıştık zaten.. görüşmek istermsin diye kısaca yazdım. o da mutlaka görüşmek istediğini söyledi..

nihayet kontürlenen telefonumla 4-5 kez arayıp msj da attım. bir türlü ulaşamadım. geri de dönmedi. maddi sıkıntı içinde olduğunu biliyordum ama o zibilyon tane arkadaşlarından birinin telinden msj bile gönderse ulaşırdım ona. istanbuldan eve döndüğümde internete bakındım şöyle bir.. bu arkadaş şarkılar vs paylaşıyor, birilerinin fotosunu vs beğeniyor (like!) filan feşmekan.. hatta tanımadığı kızların güzel fotoları tercihen.. bi tuhaf geldi durum. herşeyin bi başına döndüm. ve kendimi orada, o internet cehenneminde sadece bikaç fotoğraftan ibaret biri gibi hissettim. o fotonun like'lanmacaları kadar bir başlangıcım vardı! ve belki de bu kişi, sadece 'aa kız, tanışalım, belki bişey çıkar' kafasında başlatmıştı bu arkadaşilığı.. belki de öyle başlatmamıştı.. bilmiyorum ama o kişi de gördüğüm şeyden bi anda hoşlanmadım. o dostluk gibi olan şey birden değersizleşti. ama verdiğim önem bitmedi.. dediğim gibi paylaştıklarımız kısa bi zaman bile olsa güzeldi. ve onu çok ayrı bir yere koymuştum.. bir de görüşüp reel dünyada o dostluğu gerçek yapsaydık. yapmadık. yapmadı. bu da benim için nokta oldu. değer verdikçe üzülmekten bıktığım için bu insanı hayatımdan çıkarttım. ve belki de o hayatımda hiç olmamıştı. buna çok kırılıyorum.

bi yandan da katılaşmak gerek değil mi? işte öyle olmuyor. aptal gibi görünüyorsam ordan bunu da söyleyin. ama ben hep böyle büyük anlamlar yükledim birçok şeye..
ve en kötüsü birbirmizin hayatından hiç çıkmayacağımıza dair sözler vermiştik.. ilk sözü o vermişti. ilk bozan ben oldum.. evet benim için duygusal olan bi durumu uzun uzun yazdım. buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim..
tek bildiğimse şu. o yazılarındaki derin ağır lafların etkisini silecek bişey görmediğim sürece tek taraflı bir hayali yaşamak istemediğim.. üzgünüm ama ilerde daha çok üzülmekten iyidir belki de...
ve bilinmezlik..

hiç böyle bi durumu internette paylaşmamıştım. bu da oldu. yorum yazarsanız çok iyi olur benim için..
iyi akşamlar..


Kesgin #306422