sıkıntı halleri..

[ekşi duyuruda arasıra birbirine benzeyen hayattan umutsuzluk duyuruları görüyordum. kendilerini, ve yaşamlarını bu kadar güzel ifade eden yardım çağrıları bir gün internetin derinliklerinde kaybolur diye arşivlerdim. her gün bir tane paylaşmak niyetindeyim.]

Bazen, hatta son zamanlar sık sık kendimi çok amaçsız hissediyorum. yaş 24 yani ben de o arada kalmış, her türlü değişikliğe maruz bırakılmış dönemin üyesiyim. çoğunuz gibi sıradan düşünmeyi sevmiyorum, fakat sıradan yaşıyorum.

Hayat senaryosu bir şekilde akıp gidiyor, bunun içinde dünyaya yön veren insanlar var ya da insanlığa büyük faydaları olan işleri meslek edinmiş kişiler. benim yaşımda hatta daha genç yaşta olup da dünyaya ölümsüz yapıtlar bırakmış insanlar da var, bense bırak dünyaya yön vermeyi, kendi yaşamımdaki rolümde dahi gitgide sönükleşen bir karakter haline gelmeye başladım.

sürekli böyle şeyler kaplıyor aklımı son zamanlar, bu akıp giden senaryoyu uzaktan izleyen biri olmak içimi kemiriyor ama izlemekten'de alıkoyamıyorum kendimi ve yaş geçiyor..

lise bittikten sonra ilgi alanımda olan sanatla ilgili bir bölümde okumaya başladım, belli bir süre sonra biraz beklediğimi bulamadım biraz da "genel olarak" sanat anlayışının beklentilerini ben karşılayamıyacağımı düşündüğüm için gitgide ondan'da soğudum, soğuma durumu bu işi kendim için yaptığım kısım haricinde geçerli tabiki. okulu birkaç yıl uzattım.

neyse çok ayrıntıya girmek istemiyorum ayrıntılardaki sorunu değil genel sorunu arıyorum çünkü. okul bu yıl biter, iş sahibi de olurum bir şekilde 1500-2000 maaşım da olur ama ben kendimi bu düşüncelerden alamayacağım sanırım, sizce sorunum ne?

kusura bakmayın uzattıkça uzattım, sanırım soru sormaktan çok iç dökme işine döndü yine bu duyuru. aklınıza konu hakkında düşündüklerinizi yazmaktan çekinmeyin teşekkürler.
nedensizce #331649