Ona cesaret verecek insanlar da vardı dünyada. Ve o, uzun boylu düşünmeden, hesaba kitaba kaçmadan, öylesine, içinden geldiği gibi, dünyasını kurmaya çalıştı; bu uzun şarkıları yazdı. "İstediğini yaz Selim," dedim. "Hiçbir korku aklını gölgelemesin." "Sonunda pişman olursun, usanırsın benden," dedi. "Zarar yok Selim be," dedim. "Bir insan da senin yüzünden sıkılsın; bir insandan da utanma! Ne olur?" "Peki Süleyman dost" dedi. Senin için olsun bu şarkılar... [Tutunamayanlar, s.112]
arslan ailesine kendini sevdirmek
insan kıskanıyor valla. vahşi hayvalarla temasa karşı çıkanlara da sormak gerek nerde yaşıyorlarmış. insanların kendilerini "hayvanların hamisi" olarak görmeleri kadar sakat bir insanlık anlayışı var mıdır? bizden zeki uzaylılar dünyayı ziyaret ettiklerinde umarım bu düşüncedeki insanları götürüp "kendi vahşi ortamlarını" yaşayabilecekleri korunaklı bir parkta yaşamalarını sağlarlar da kurtuluruz onlardan. ben uzaylı abilerle el şakaları, güreşler yapıyor olacağım.